ไม่เที่ยง .... ถ้าสมัยผม23-25 ก็คงเป็น ไม่เที่ยงก็บ่ายโมง งา~
แต่เผอิญตอนนี้ฟังแล้วมันไม่ตลกซะแล้ว เก่าไปบ่ายโมงเหมือนกัน
เมื่อ3วันที่แล้ว ผมช๊อค จากการย่ำแย่ครั้งใหญ่ คือharddisk ผมเสีย
ทำให้งาน 40%ของที่อยู่ใน com หายไป อยากจะแจ้งตำรวจจับ การไฟฟ้า แต่ตำรวจคงว่า ซื้อเครื่องสำรองไฟสิครับ  ก็คงพูดอะไรไม่ได้อีก
แรกนั้นก็ หน้าซีดไปพักใหญ่ แต่หลังจากนั้นได้ 2วัน ก็เริ่มทำใจได้ (ใช้เวลากู้ข้อมูล2วัน) กู้มาแล้วได้แต่ขยะ ไฟล์ที่อ่านไม่ได้ หรือเป็นไฟล์ที่เคย กด deleat ลง ถังขยะไปแล้ว ภาพบาดตาบาดใจต่างๆผุดขึ้นมาเต็มไปหมด ...
...จะว่าทำใจได้ก็คงไม่ใช่ แต่ผมเลือกที่จะจดจำความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นให้มากที่สุดมากกว่า
อย่าปล่อยให้มันผ่านไป นี่ชีวิตเรา เราต้อง จดจำไว้  เพื่อที่ว่า คราวหลังจะได้ รอบคอบกว่านี้มากๆ
ถ้าถามว่าเสียหายมากไหม สำหรับผมคิดว่าคงไม่มาก ดีเสียอีก จะได้มีอะไร สดๆ ใหม่ๆ ออกมา
งานเก่าๆ เราเคยเผ้าเก็บ เผ้าสะสม ยิ่งกว่าอะไร แต่พอเอาออกมากางดูจริงๆ ก็รู้ว่า มันไม่เคย ถูกเปิดดูเลย  เพราะมันถูกใช้งานไปแล้ว  รู้สึกเหมือนอะไรไหมครับ.....

เพื่อนสนิทผมคนหนึ่งโทรมา มันมาบอกว่า เรื่องที่จะนัดไปบ้านพักริมทะเลปีนี้ เพื่อนเราบางคนคิดว่าอาจจะไม่ไป ผมโวยวายเอาแต่ใจเป็นการใหญ่ ว่าทำไมวะเพื่อน
เราต้องใช้ชีวิตแบบ "วัยหนุ่มได้เปิดตา วัยชราได้สงบสุข " สิวะ เกือบลืมไปว่า ตัวเองก็ไม่ค่อยจะหนุ่มซักเท่าไหร่   ผมเชื่อว่า เราน่าจะไปได้ ทำไมตอนวัยรุ่น เป้ใบ เสก็ตแผ่นนึง  ก็เดินทางได้แล้ว  ตังติดเป๋า ไม่กี่ร้อยบาท  อะไรคือความสุขของมึงวะ เพื่อน  ความสุขของกูคือการได้นั่งเล่นกะพวกมึงริมถนน ไถเล่นเสก็ตเล่นกัน เดินเตะดิน เตะหญ้า โดดน้ำกัน  ปีก่อนๆ มึงเหมาปูเหมากุ้งมาเผาทิ้งกัน  นั่นเหรอวะความสุข
พล่ามไปพล่ามมากูก็แค่อยากให้มึงเข้าใจว่ะเพื่อน  T_T (ฮือ ส่วนตัวฉิบหาย)

ผมว่า เราเกิดมาเปนมนุษย์แล้ว เรามีความสามารถในการทำอะไร ค่อนข้างมากมาย
ถ้าเราไม่ใช่นก    เราก็เดินเล่นได้โดยไม่ถูกปืนเล็ง
ถ้าเราไม่ใช่หมา  เราเก็บของกินได้โดยไม่ถูกน้ำร้อนสาด
ถ้าเราไม่ใช่ปลา   เราว่ายน้ำเล่นได้โดยไม่ถูกแหจับ
ถ้าเราไม่ใช่ไก่    เราจะไม่ถูกตะขอแชวนคอโชวคามสมบูรณ์ในตู้ร้านข้าว

แต่เมื่อเราเปิดทีวีดูข่าว
เรากลับเจอข้อเสียที่เราเกิดเป็นคน เพราะเราก็ไม่ค่อยเห็นสัตว์ประเภทไหน ไล่ฆ๋ากันเองแบบที่เราเห็น
ผมคงไม่อาจออกเสียงความคิดเห็น  ผมเชื่อเรื่องพวกนี้อยู่อย่าง เรื่องที่เราชอบใคร เชียรใคร เก็บมันไว้ในใจ เมื่อวันไหนที่สังคมต้องการคำตอบ บอกเค้า ในความหมายนี้ผมหมายถึงการเลือกตั้ง เราบอกเค้าในบัตรเลือกตั้ง เมื่อเราบอกแล้ว ก็คือจบกัน จากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาใช้ชีวิตต่อไป การตัดสินกันตรงที่ว่า ใครด่าใครได้มากกว่ากัน คงไม่ใช่ทางออกที่ดีนัก นี่คือความคิดเห็นส่วนตัวนะครับ

เมื่อเย็นนี้ ผมเดินไปซื้อข้าวมากิน  เกิดคิดว่า
เมื่อคุณกินข้าว      คุณจะกินข้าวยากขึ้น        ในเวลาต่อมา
เมื่อคุณกินเพลง     คุณจะกินเพลงยากขึ้น       ในเวลาต่อมา
เมื่อคุณกินหนังสือ   คุณจะกินหนังสือยากขึ้น     ในเวลาต่อมา
เมื่อคุณกินงานศิลปะ  คุณจะกินงานศิลปะยากขึ้น  ในเวลาต่อมา
 การรู้สึกกินอะไรครั้งแรก  เหมือนกับความประทับใจครั้งแรกในวัยเด็ก
มันเป็นความเข้าใจ มิใช่กิเลสที่ต้องร่วมเพศในรสชาติที่แปลกแยกไปกว่าปรกติ

วันนี้ เราคงกินการดำรงชีวิตกันมามากเกินไป  จนรู้สึกว่าเราลำบากเกินไปกว่าชาวเอธิโอเปีย
อ่างน้ำสองใบ มีน้ำร้อน กับ น้ำเย็น อ่างละใบ โยนปลาใส่ในน้ำร้อน มันจะว่ายอยู่แบบนั้น
เมื่อจับมันโยนใส่ในอ่างน้ำเย็น มันก็จะว่ายอยู่แบบนั้น 
จนเมื่อจับมันใส่ในอ่างน้ำร้อนอีกครั้ง มันกลับกระโดดออกมาตาย ข้างอ่าง
.........เพราะทนกับความร้อนที่ตนเคยอยู่มาตั้งแต่แรกไม่ได้.......

"คนขาว คนดำ และเพื่อนชาวเอเชีย เก็บกระสุนของท่านเสีย"
     "เพราะตอนนี้เราชาวไทยได้เริ่มฆ๋ากันเองแล้ว"